Rejestr zmian

Wykaz prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów

Powrót
Projekt ustawy o zmianie ustawy o rybołówstwie morskim
Nazwa Data Stara wartość Nowa wartość

Informacje o przyczynach i potrzebie wprowadzenia rozwiązań planowanych w projekcie

26.04.2017 15:05

Polskie służby kontrolne sprawujące od ponad 10 lat bezpośredni nadzór nad przestrzeganiem przepisów dotyczących wykonywania rybołówstwa morskiego to:
- Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w Gdyni,
- Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w Słupsku,
- Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w Szczecinie.
W ramach struktur poszczególnych OIRM funkcjonują odziały terenowe.
OIRM Gdynia posiada je w: Helu, Władysławowie, Gdyni, Fromborku i Sztutowie
OIRM Słupsk posiada je w: Kołobrzegu, Darłowie, Ustce i Łebie
OIRM Szczecin posiada je w: Świnoujściu, Dziwnowie, Wolinie, Trzebieży i Mrzeżynie.
Słabe strony istniejącego podziału na trzy OIRM:
- liczba obecnie zatrudnionych inspektorów rybołówstwa morskiego (47) podlegających trzem Okręgowym Inspektorom Rybołówstwa Morskiego powoduje, że kontrole są niespójne, bowiem każdy OIRM posiada wewnętrzne procedury, które są niekompletne a niejednokrotnie zdezaktualizowane;
- istnienie 3 odmiennych organizacji kontroli rybołówstwa morskiego wpływa na różnice w podejściu do kontroli
i inspekcji oraz do wyboru podmiotu, który zostaje ukarany (armator/kapitan) OIRM Słupsk zazwyczaj wymierza karę armatorom, OIRM Gdynia – kapitanom;
- rozproszona struktura organizacyjna OIRM, skutkuje odmiennym podejściem do realizacji zadań kontrolnych
i brakiem standardów w działaniu;
- brak przepływu informacji i śladowa komunikacja pomiędzy poszczególnymi OIRM w zakresie uzgadniania sposobu
i zakresu kontroli;
- niewystarczająca wymiana doświadczeń z potencjalnym efektem powtarzania tych samych błędów;
- brak możliwości dokonywania wspólnych zakupów towarów (np. samochody, statki, specjalne wyposażenie i odzież)
i usług (wsparcie prawne, szkolenia itp.), co uniemożliwia wykorzystanie efektu skali oraz osiągnięcie standaryzacji wyposażenia, ujednolicenia kwalifikacji inspektorów;
- istotne różnice w organizacji poszczególnych OIRM, co przekłada się na rozbieżności w sposobie prowadzenia kontroli oraz wydawania decyzji administracyjnych;
- znaczące rozbieżności pomiędzy efektywnością prowadzonych kontroli, liczoną zarówno w wartościach bezwzględnych jak i liczbą kontroli na 1 inspektora;
Reasumując, należy podjąć działania mające na celu zmianę dotychczasowej struktury morskich służb kontrolnych. Rozwiązaniem jest zmiana ustawy z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim. Proponuje się powołanie jednego organu, który będzie odpowiedzialny za kontrole ryboówstwa morskiego i zastąpi obecnie funkcjonujące 3 OIRM.

Polskie służby kontrolne sprawujące od ponad 10 lat bezpośredni nadzór nad przestrzeganiem przepisów dotyczących wykonywania rybołówstwa morskiego to:
- Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w Gdyni,
- Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w Słupsku,
- Okręgowy Inspektor Rybołówstwa Morskiego w Szczecinie.
W ramach struktur poszczególnych OIRM funkcjonują odziały terenowe.
OIRM Gdynia posiada je w: Helu, Władysławowie, Gdyni, Fromborku i Sztutowie
OIRM Słupsk posiada je w: Kołobrzegu, Darłowie, Ustce i Łebie
OIRM Szczecin posiada je w: Świnoujściu, Dziwnowie, Wolinie, Trzebieży i Mrzeżynie.
Słabe strony istniejącego podziału na trzy OIRM:
- liczba obecnie zatrudnionych inspektorów rybołówstwa morskiego (47) podlegających trzem Okręgowym Inspektorom Rybołówstwa Morskiego powoduje, że kontrole są niespójne, bowiem każdy OIRM posiada wewnętrzne procedury, które są niekompletne a niejednokrotnie zdezaktualizowane;
- istnienie 3 odmiennych organizacji kontroli rybołówstwa morskiego wpływa na różnice w podejściu do kontroli
i inspekcji oraz do wyboru podmiotu, który zostaje ukarany (armator/kapitan) OIRM Słupsk zazwyczaj wymierza karę armatorom, OIRM Gdynia – kapitanom;
- rozproszona struktura organizacyjna OIRM, skutkuje odmiennym podejściem do realizacji zadań kontrolnych
i brakiem standardów w działaniu;
- brak przepływu informacji i śladowa komunikacja pomiędzy poszczególnymi OIRM w zakresie uzgadniania sposobu
i zakresu kontroli;
- niewystarczająca wymiana doświadczeń z potencjalnym efektem powtarzania tych samych błędów;
- brak możliwości dokonywania wspólnych zakupów towarów (np. samochody, statki, specjalne wyposażenie i odzież)
i usług (wsparcie prawne, szkolenia itp.), co uniemożliwia wykorzystanie efektu skali oraz osiągnięcie standaryzacji wyposażenia, ujednolicenia kwalifikacji inspektorów;
- istotne różnice w organizacji poszczególnych OIRM, co przekłada się na rozbieżności w sposobie prowadzenia kontroli oraz wydawania decyzji administracyjnych;
- znaczące rozbieżności pomiędzy efektywnością prowadzonych kontroli, liczoną zarówno w wartościach bezwzględnych jak i liczbą kontroli na 1 inspektora;
Reasumując, należy podjąć działania mające na celu zmianę dotychczasowej struktury morskich służb kontrolnych. Rozwiązaniem jest zmiana ustawy z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim. Proponuje się powołanie jednego organu, który będzie odpowiedzialny za kontrole rybołówstwa morskiego i zastąpi obecnie funkcjonujące 3 OIRM.