Wykaz prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów

Numer projektuUC53
Tytuł

Projekt ustawy o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami

Poprzedni tytuł: Projekt ustawy o kredycie hipotecznym

Rodzaj dokumentuprojekty ustaw
Informacje o przyczynach i potrzebie wprowadzenia rozwiązań planowanych w projekcie

Projekt regulacji jest związany z implementacją dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi (Dz. Urz. UE L 60 z 28.2.2014, s. 34).
Z uwagi na potrzebę stworzenia spójnych przepisów w zakresie kredytów, w tym również kredytów związanych z nieruchomościami, proponuje się opracowanie nowego aktu prawnego dotyczącego kredytów związanych z nieruchomościami, nowelizującego jednocześnie ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2014 r. poz. 1497, z późn. zm.). W projektowanym akcie prawnym uregulowany zostanie również nadzór nad instytucjami pożyczkowymi i pośrednikami kredytowymi świadczącymi usługi związane z tego rodzaju kredytami. Oczekiwany efekt procesu implementacyjnego to zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów, zawierających umowy o kredyt związane z nieruchomościami. Projektowane zmiany prawne mają spowodować rozwój bardziej przejrzystego, skutecznego i konkurencyjnego rynku wewnętrznego poprzez zapewnienie zawierania spójnych i uczciwych umów o kredyt związanych z nieruchomościami, a jednocześnie promować odpowiedzialne udzielanie i zaciąganie kredytów.
Obecnie w polskim porządku prawnym nie ma szczegółowej regulacji w zakresie kredytów hipotecznych. W tym zakresie zastosowanie znajduje szereg aktów prawnych, w tym między innymi:
- ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 128, z późn. zm.), zwana dalej „ustawą – Prawo bankowe”,
- ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2014 r. poz. 1497, z późn. zm.), zwana dalej „ustawą o kredycie konsumenckim”,
- ustawa z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 174, z późn. zm.),
- ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2013 r. poz. 707, z późn. zm.),
- ustawa z dnia 23 kwietnia 1946 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380), zwana dalej „ustawą – Kodeks cywilny”.
Ponadto do kredytów hipotecznych i kredytów finansujących nieruchomości zastosowanie mają rekomendacje Komisji Nadzoru Finansowego, które nie są aktami prawa powszechnie obowiązującego. Do kredytów zabezpieczonych hipoteką stosuje się uchwałę nr 148/2013 Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie wydania Rekomendacji S dotyczącej dobrych praktyk w zakresie zarządzania ekspozycjami kredytowymi zabezpieczonymi hipotecznie (Dz. Urz. KNF z 2013 r. poz. 23). Natomiast zbiór dobrych praktyk w zakresie ekspozycji kredytowych finansujących nieruchomości, które nie są zabezpieczone hipotecznie, zawiera uchwała nr 59/2013 Komisji Nadzoru Finansowego z dnia 26 lutego 2013 r. w sprawie wydania Rekomendacji T dotyczącej dobrych praktyk w zakresie zarządzania ryzykiem detalicznych ekspozycji kredytowych (Dz. Urz. KNF z 2013 r. poz. 11). Z uwagi na przepisy ustawy – Prawo bankowe oraz zakres oddziaływania Komisji Nadzoru Finansowego stosowanie ww. rekomendacji jest ograniczone do podmiotów nadzorowanych. Zgodnie z art. 138 ust. 7 ustawy – Prawo bankowe środki podejmowane w ramach nadzoru nie mogą naruszać umów zawartych przez bank z klientami, w tym również z osobami posiadającymi status konsumenta.

Istota rozwiązań ujętych w projekcie

Celem dyrektywy jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów, którzy zawierają umowy o kredyt związane z nieruchomościami. Ma ona spowodować rozwój bardziej przejrzystego, skutecznego i konkurencyjnego rynku wewnętrznego poprzez zapewnienie zawierania spójnych i uczciwych umów, dostarczanie klientom odpowiednich informacji i wyjaśnień na każdym etapie, a także ma przyczynić się do wyrównywania asymetrii informacyjnej pomiędzy profesjonalnymi uczestnikami rynku (kredytodawcy) a ich klientami. Ponadto nowa regulacja powinna promować odpowiedzialne udzielanie i zaciąganie kredytów. W projekcie ustawy uregulowany zostanie również nadzór nad instytucjami pożyczkowymi oraz pośrednikami kredytowymi świadczącymi usługi związane z kredytami hipotecznymi, w tym wymogi dotyczące prowadzenia takiej działalności oraz sankcje za prowadzenie tej działalności w sposób sprzeczny z ustawą. Ustawa przewiduje również szereg przepisów dotyczących obowiązków informacyjnych kredytodawców względem kredytobiorców, jak również przepisy regulujące kwestie reklam usług związanych z kredytami hipotecznymi.
Projekt ustawy przewiduje zatem kompleksową regulację problematyki kredytów związanych z nieruchomościami. Jednocześnie uwzględnia zmiany w ustawie o kredycie konsumenckim, doprecyzowujące niektóre jej przepisy. Projektowane regulacje powinny przyczynić się do zwiększenia porównywalności i transparentności ofert kredytodawców oraz wzmocnić pozycję konsumenta na rynku kredytów konsumenckich oraz kredytów związanych z nieruchomościami mieszkalnymi.
Nowelizacja ustawy o kredycie konsumenckim zmierza do zapewnienia większej precyzji i spójności przepisów. Należy zauważyć, że przepisy tej ustawy dokonują wdrożenia do polskiego systemu prawnego dyrektywy 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG. Ustawa o kredycie konsumenckim reguluje m.in. obowiązki informacyjne kredytodawcy, odstąpienie od umowy oraz przedterminową spłatę kredytu.

Organ odpowiedzialny za opracowanie projektuMRiF
Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektuPiotr Nowak Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów
Organ odpowiedzialny za przedłożenie projektu RMMRiF
Planowany termin przyjęcia projektu przez RMIV kwartał 2016 r. - ZREALIZOWANY - Rada Ministrów przyjęła 29 grudnia 2016 r.
Informacja o rezygnacji z prac nad projektem (z podaniem przyczyny)-
Data modyfikacji : 11.01.2017
Rejestr zmian