Archiwalny wykaz prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów z okresu 4 grudnia 2015 r. – 21 listopada 2019 r.

Numer projektuUD561
Tytuł

Projekt ustawy o zmianie ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw oraz niektórych innych ustaw

Rodzaj dokumentuprojekty ustaw
Informacje o przyczynach i potrzebie wprowadzenia rozwiązań planowanych w projekcie

Występuje potrzeba wdrożenia koniecznych zmian w zakresie procesu tworzenia i funkcjonowania grup producentów rolnych i ich związków oraz organizacji producentów, a także wsparcia finansowego dedykowanego tego typu podmiotom ze środków publicznych.
Zmiana ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz
o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1026), zwanej dalej „ustawą z dnia 15 września 2000 r.”, ma na celu doprecyzowanie niektórych obecnie obowiązujących przepisów dotyczących tworzenia i funkcjonowania grup producentów rolnych i jest odpowiedzią na postulaty zgłaszane przez podmioty zaangażowane w proces ich tworzenia i przez same grupy producentów, a także przez podmioty prowadzące nadzór nad ich działalnością, dotyczące problemów i wątpliwości w zakresie stosowania przepisów tej ustawy, w szczególności zmienionych ustawą  z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw oraz ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 –2020 (poz. 1888), zwanej dalej „ustawą z dnia 11 września 2015 r.”. Ponadto proponuje się wprowadzenie wymogu nie przynależności członka grupy producentów rolnych do organizacji producentów utworzonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 945), zwanej dalej „ustawą z  dnia 11 marca 2004 r.”, i uznanej ze względu na ten sam co ta grupa producentów rolnych  produkt lub grupę produktów. Wynika to z potrzeby zapobieżenia sytuacji, w której dany członek przynależy jednocześnie do dwóch różnych podmiotów prawnych, z których jeden posiada status uznanej grupy producentów rolnych, a drugi uznanej organizacji producentów, przy czym obydwa zostały uznane ze względu na ten sam produkt lub grupę produktów.
Proponowane zmiany w ustawie z dnia 11 września 2015 r. mają na celu dostosowanie obowiązujących regulacji do aktualnego stanu prawnego dotyczącego uznawania oraz sprawowania nadzoru nad grupami producentów rolnych oraz obowiązujących przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie właściwości organów w postępowaniu nieważnościowym.
Propozycja zmiany ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą z dnia 20 lutego 2015 r.”, podyktowana jest koniecznością wprowadzenia trybu zawieszenia postępowania w sprawie przyznania wsparcia finansowego odnośnie do działania „Tworzenie grup producentów i organizacji producentów” w ramach PROW na lata 2014-2020, w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia uznania grupie producentów rolnych lub organizacji producentów, do czasu rozstrzygnięcia tego postępowania. Ma to na celu wyeliminowanie możliwości przyznania pomocy finansowej podmiotowi, który nie spełnia warunków otrzymania tego wsparcia.
Zmiana ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 945), zwanej dalej „ustawą z  dnia 11 marca 2004 r.”, wynika z potrzeby szczegółowego określenia ram prawnych pozwalających członkom organizacji producentów na zachowanie demokratycznej kontroli nad jej działalnością. Proponowane rozwiązanie pozwoli na ograniczenie możliwości zaburzenia demokratycznego rozkładu posiadanych głosów i udziałów oraz uniknięcie sytuacji nadużywania władzy przez jednego lub kilku członków organizacji producentów w zakresie zarządzania jej działalnością i funkcjonowaniem, a także ograniczenie możliwości tworzenia sztucznych warunków do uzyskania statusu organizacji producentów. Ponadto, analogicznie jak w przypadku ww. wskazanych rozwiązań odnośnie do grup producentów rolnych, proponuje się wprowadzenie wymogu nie przynależności członka organizacji producentów do grupy producentów rolnych utworzonej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. i uznanej ze względu na ten sam co ta organizacja producentów produkt lub grupę produktów. Jednocześnie w związku z obecnie procedowaną zmianą rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 stycznia 2016 r. w sprawie uznawania organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz organizacji międzybranżowych funkcjonujących na rynkach rolnych innych niż rynki mleka i przetworów mlecznych oraz owoców i warzyw (Dz. U. z 2016 r. poz. 87), wprowadzającą m.in. wymóg dołączania do wniosku o uznanie za organizację producentów również planu biznesowego wnioskującego podmiotu, proponuje się zmianę dotychczas obowiązujących przepisów i wprowadzenie regulacji umożliwiających wydawanie przez organ właściwy w zakresie uznawania organizacji producentów (tj. dyrektora oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanego dalej „dyrektorem OR ARiMR”, właściwego ze względu na siedzibę organizacji) decyzji o uznaniu organizacji producentów i zatwierdzeniu planu biznesowego oraz decyzji o zatwierdzeniu zmian do planu biznesowego.
Zmiana ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2018 r. poz. 1285, z późn. zm.), zwanej dalej „Prawo spółdzielcze”, ma na celu m.in. zapewnienie funkcjonowania trwałych podmiotów konsolidujących producentów rolnych poprzez ukierunkowanie na powstawanie stabilnych, zrzeszających relatywnie dużą liczbę członków, a przez to silnych ekonomicznie spółdzielni posiadających status grupy producentów rolnych  lub uznanej organizacji producentów owoców i warzyw, które, operując na rynku, będą odpowiednim partnerem dla pozostałych uczestników łańcucha żywnościowego.
Konieczność zmiany ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2019 r. poz. 935), zwanej dalej „ustawą z dnia 19 grudnia 2003 r.” wynika z przeglądu dotychczas obowiązujących przepisów, w tym doświadczeń zdobytych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej „ARiMR”, administrującą mechanizmem pomocy dla uznanych organizacji producentów owoców i warzyw. ARiMR zasygnalizowała, że istniejące regulacje prawne na gruncie krajowym nie regulują:
1) warunków i trybu konkurencyjnego wyboru wykonawców działań i inwestycji określonych w zatwierdzonych programach operacyjnych organizacji producentów;
2) sankcji za przypadki wykorzystywania niezgodnie z przeznaczeniem funduszy operacyjnych przez organizacje producentów owoców i warzyw;
3) sankcji za nieprzestrzeganie zobowiązań w odniesieniu do zakupionych w ramach programów operacyjnych organizacji producentów środków trwałych;
4) kwestii uwzględniania w decyzjach dotyczących przyznania organizacji producentów albo zrzeszeniu organizacji producentów pomocy finansowej na dofinansowanie funduszu operacyjnego oraz w ramach corocznego rozliczania środków finansowych obniżek pomocy, które są określane w przepisach krajowych.
Ponadto w wyniku analizy doświadczeń zdobytych podczas realizacji mechanizmu wycofania z rynku na tzw. bezpłatną dystrybucję należy usprawnić obsługę pomocy udzielanej w ramach ww. mechanizmu.

Istota rozwiązań ujętych w projekcie

Proponuje się dokonanie zmian przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. polegających w szczególności na:
-zmniejszeniu obowiązkowego poziomu wielkości wyprodukowanych przez członka grupy producentów rolnych produktów lub grupy produktów, ze względu na które grupa została utworzona, jaka musi zostać sprzedana do grupy, z co najmniej 80% do co najmniej 60% przy jednoczesnym objęciu tym obowiązkiem co najmniej 90% producentów zrzeszonych w grupie (zamiast 100% które obowiązują obecnie). Aktualnie obowiązujący wymóg sprzedaży do grupy 80% produkcji stwarza pewne trudności w jego stosowaniu w szczególności przez członków grup producentów zbóż, prowadzących gospodarstwa o profilu produkcji roślinno-zwierzęcym (w związku z przeznaczaniem części produkcji np. na paszę dla posiadanych zwierząt) lub też przeznaczających część swojej produkcji jako materiał siewny, a obecny, dopuszczalny poziom produkcji jaki może zostać wykorzystany przez członka grupy w dowolny sposób (20%) jest niewystarczający, aby zaspokoić potrzeby żywieniowe zwierząt lub dokonać zasiewów,
- wprowadzeniu 90-dniowego terminu na wydanie przez dyrektora OR ARiMR decyzji o uznaniu grupy oraz zatwierdzeniu planu biznesowego i dokonania wpisu grupy do rejestru grup, co wynika z konieczności sprawdzenia przez ARiMR wymogów kwalifikowalności, weryfikacji i zatwierdzenia planu biznesowego oraz przeprowadzenia kontroli na miejscu przed uznaniem,
- wprowadzeniu obowiązku przedkładania, wraz z wnioskiem o uznanie grupy, edytowalnej wersji elektronicznej planu biznesowego, oświadczeń członków grupy o nieprzynależności do innej grupy utworzonej ze względu na ten sam produkt lub grupę produktów oraz dostarczaniu do grupy, w każdym roku jej działalności, co najmniej 60% wyprodukowanych przez nich produktów lub grup produktów, ze względu na które grupa została utworzona, a także oświadczenia grupy o spełnianiu przez nią warunku dotyczącego zachowania odpowiedniego poziomu rocznych przychodów ze sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach lub działach specjalnych produkcji rolnej członków grupy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 (a w przypadku spółdzielni - art. 3a pkt 4) ustawy z dnia 15 września 2000 r. Propozycje w tym zakresie mają na celu ujednolicenie obowiązujących regulacji oraz ich dostosowanie do aktualnego stanu faktycznego (mimo braku w obowiązujących przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. obowiązku składania tego typu dokumentów, w praktyce tego typu oświadczenia są w wielu przypadkach składane wraz z wnioskiem o uznanie grupy),
- wydłużeniu terminu na złożenie przez grupę producentów rolnych wniosku o zatwierdzenie zmian w planie biznesowym w terminie nie późniejszym niż 30 dni przed zakończeniem danego roku działalności grupy. Obecnie obowiązujący termin (tj. do 3 miesięcy przed zakończeniem danego roku działalności grupy którego dotyczy zmiana) jest zbyt krótki w szczególności w przypadku potrzeby dokonania zmiany planu biznesowego wynikającej z przyczyn niezależnych od samej grupy, które wpływają np. na opóźnienie realizacji działań ujętych w planie biznesowym i które miały miejsce po tym terminie (np. 2 miesiące przed zakończeniem roku działalności),
- wskazaniu, że wniosek o wydanie decyzji o uznaniu grupy i zatwierdzeniu planu biznesowego orazo zatwierdzeniu zmian do planu biznesowego składany był na formularzach opracowanych przez ARiMR i udostępnionych na jej stronie internetowej, co pozwoli na ujednolicenie zawartości składanych dokumentów i ich dostępność,
- włączeniu do zakresu danych zawartych w rejestrze grup producentów rolnych, prowadzonych przez dyrektorów OR ARiMR, informacji o dacie wykreślenia grupy producentów rolnych z rejestru, co pozwoli na pełniejsze wykorzystanie danych w nim zgromadzonych,
- wprowadzeniu trybu, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie spełniania przez grupę producentów rolnych kryteriów uznania, właściwy ze względu na siedzibę grupy producentów rolnych dyrektor OR ARiMR wzywałby grupę do usunięcia stwierdzonych naruszeń w określonym terminie (nie dłuższym niż 12 miesięcy następujących po zakończonym roku działalności grupy w którym stwierdzono naruszenie), biorąc pod uwagę rodzaj naruszenia. Umożliwi to grupie producentów rolnych na usunięcie nieprawidłowości w zakresie spełniania przez nią warunków uznania bez konieczności wszczynania przez właściwego dyrektora OR ARiMR postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uznania grupie producentów rolnych,
- wyłączeniu związków grup producentów rolnych z obowiązku składania Prezesowi ARiMR, rocznego sprawozdania finansowego, bowiem Prezes ARiMR w ramach pełnionych kompetencji w zakresie sprawowania nadzoru nad związkami grup producentów rolnych nie ma możliwości weryfikacji prawidłowości złożonego sprawozdania finansowego, ani też informacji i danych w nim zawartych,
- doprecyzowaniu obowiązujących przepisów poprzez wskazanie, że sprawozdanie z realizacji celów, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 15 września 2000 r., dotyczy tych celów, które zostały wybrane do realizacji przez związek grup producentów rolnych,
- wprowadzeniu wymogu nie przynależności członka grupy producentów rolnych do organizacji producentów utworzonej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. i uznanej ze względu na ten sam co ta grupa producentów rolnych produkt lub grupę produktów. Ma to na celu zapobieżenie sytuacji, w której dany członek przynależy jednocześnie do dwóch różnych podmiotów prawnych, z których jeden posiada status uznanej grupy producentów rolnych, a drugi uznanej organizacji producentów, przy czym obydwa zostały uznane ze względu na ten sam produkt lub grupę produktów. Taka sytuacja może mieć miejsce ze względu na fakt, iż grupy producentów rolnych jak i organizacje producentów mogą być uznawane ze względu na tożsame produkty rolne lub grupy produktów rolnych, co wynika odpowiednio z załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 kwietnia 2016 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, ze względu na które mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. 2016 r. poz. 577, z późn. zm.) oraz z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671), zwanego dalej rozporządzeniem nr 1308/2013”. Rozwiązanie to ma na celu również uniemożliwienie tworzenia „sztucznych” podmiotów rynkowych w zakresie tej samej działalności, w skład których wchodziłyby de facto ci sami producenci.
W ustawie z dnia 11 września 2015 r. zaproponowano zmianę polegającą na przyznaniu Prezesowi  ARiMR kompetencji do stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie stwierdzenia spełniania przez grupę producentów rolnych warunków określonych w art. 3 albo art. 3a oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 6 ustawy z dnia 15 września 2000 r. wydanej przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 11 września 2015 r. Zgodnie bowiem z obowiązującymi przepisami, organem zarówno I jak i II instancji w ww. sprawach jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Biorąc pod uwagę fakt, że obecnie organem właściwym w sprawie uznawania grup producentów rolnych oraz sprawowania nad nimi nadzoru jest dyrektor OR ARiMR właściwy ze względu na siedzibę grupy, a zgodnie z art. 157 Kodeksu postępowania administracyjnego właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia, proponuje się, aby organem I instancji w postępowaniu nieważnościowym był Prezes ARiMR. Z kolei organem właściwym w ewentualnym postępowaniu odwoławczym byłby Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
W ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. proponuje się wprowadzenie zmiany mającej na celu umożliwienie dyrektorowi OR ARiMR zawieszenie postępowania w sprawie przyznania wsparcia finansowego odnośnie do działania „Tworzenie grup producentów i organizacji producentów” w ramach PROW na lata 2014-2020, w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia uznania grupie producentów rolnych lub organizacji producentów, uznanym odpowiednio na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r., przepisów o organizacji niektórych rynków rolnych lub przepisów o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, do czasu rozstrzygnięcia postępowania w sprawie cofnięcia tego uznania. Wynika to z tego, że wsparcie finansowe w ramach ww. działania „Tworzenie grup producentów i organizacji producentów” objętego PROW na lata 2014-2020 jest kierowane do grup producentów rolnych i organizacji producentów czyli przedsiębiorstw, które ten status posiadają, a więc spełniają warunki uznania zgodnie z właściwymi przepisami. A zatem projektowany przepis umożliwi wstrzymanie prowadzenia przez ARiMR postępowania w sprawie wypłaty pomocy w odniesieniu do podmiotu, co do którego wszczęte zostało postępowanie dotyczące ewentualnego stwierdzenia, że beneficjent przestał spełniać warunki uznania. Konsekwencją zastosowania tego przepisu, w przypadku stwierdzenia niespełniania warunków uznania, będzie odmowa wypłaty środków za dany okres objęcia wsparciem w ramach ww. instrumentu wsparcia PROW na lata 2014–2020.
Zmiana ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ma na celu uzupełnienie upoważnienia zawartego w art. 38i ust. 3 tej ustawy o obowiązek określenia, w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych, maksymalnego odsetka głosów i udziałów jakie mogą posiadać członkowie, udziałowcy lub akcjonariusze organizacji producentów w tej organizacji. Powyższe wynika z potrzeby szczegółowego określenia ram prawnych pozwalających członkom organizacji producentów na zachowanie demokratycznej kontroli nad jej działalnością. Jak wskazuje bowiem art. 152 rozporządzenia nr 1308/2013, jednym z warunków uznania organizacji producentów jest to, że jej członkowie mają zapewnioną możliwość demokratycznej kontroli tej organizacji producentów i podejmowanych przez nią decyzji. Przedstawiona propozycja ma na celu wykluczenie możliwości zaburzenia demokratycznego rozkładu posiadanych głosów i udziałów oraz uniknięcie sytuacji nadużywania władzy przez jednego lub kilku członków organizacji producentów w zakresie zarządzania jej działalnością i funkcjonowaniem, a także ograniczenie możliwości tworzenia sztucznych warunków do uzyskania statusu organizacji producentów. Jednocześnie wprowadzenie wymogu nie przynależności członka organizacji producentów do grupy producentów rolnych utworzonej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. i uznanej ze względu na ten sam co ta organizacja producentów produkt lub grupę produktów jest analogicznym rozwiązaniem jak w ww. przypadku grup producentów rolnych.  Ponadto, wprowadzenie do obecnie obowiązujących przepisów możliwości prowadzenia przez właściwy organ nadzorujący organizacje producentów postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia zmian do planu biznesowego, umożliwi uznanym organizacjom wprowadzanie koniecznych zmian do ich planów biznesowych w poszczególnych latach ich realizacji. Analogiczne rozwiązanie stosowane jest obecnie w przypadku grup producentów rolnych. W ustawie z dnia 15 września 2000 r. wskazano bowiem, że dyrektor OR ARiMR właściwy ze względu na siedzibę grupy producentów rolnych wydaje decyzję o:
1) uznaniu grupy oraz zatwierdzeniu planu biznesowego, jeżeli są spełnione wymagania określone w przepisach ustawy o grupach producentów rolnych;
2) zatwierdzeniu zmian do planu biznesowego.
Rozwiązanie to usprawni również funkcjonowanie organu uznającego ww. podmioty, gdyż zastosowanie będą miały tożsame rozwiązania legislacyjne zarówno dla uznawania organizacji producentów jak i grup producentów rolnych.
W ustawie Prawo spółdzielcze proponuje się uchylenie przepisu umożliwiającego zakładanie spółdzielni w celu uzyskania statusu grupy producentów rolnych oraz wstępnie uznanej grupy producentów owoców i warzyw oraz uznanej organizacji producentów owoców i warzyw w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. przez co najmniej pięciu założycieli oraz zrzeszającej co najmniej pięciu członków. W efekcie, w stosunku do spółdzielni ubiegającej się o nadanie statusu grupy producentów rolnych, oraz uznanej organizacji producentów owoców i warzyw (należy wskazać, że w odniesieniu do wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw, obecnie obowiązujące przepisy rozporządzenia 1308/2013 nie przewidują możliwości tworzenia tego typu podmiotów)  zastosowanie będą miały ogólne przepisy Prawa spółdzielczego wskazujące, że minimalna liczba założycieli oraz minimalna liczba członków takiej spółdzielni nie może być mniejsza od dziesięciu. Zmiana ta ma na celu zapewnienie funkcjonowania trwałych podmiotów konsolidujących producentów rolnych poprzez ukierunkowanie na powstawanie stabilnych, zrzeszających relatywnie duża liczbę członków, a przez to silnych ekonomicznie spółdzielni posiadających status grupy producentów rolnych,  oraz uznanej organizacji producentów owoców i warzyw, które, działając na rynku, będą odpowiednim partnerem dla pozostałych uczestników łańcucha żywnościowego. Podmioty te, dzięki właściwemu zorganizowaniu się również pod względem odpowiednio dużej liczby członków, będą w stanie odpowiednio dostosować produkcję do wymagań odbiorcy pod względem jakości, ilości i asortymentu, a także ograniczać koszty produkcji, wykorzystując efekt skali. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że spółdzielnie posiadające status grupy producentów rolnych oraz uznanej organizacji producentów owoców i warzyw mają możliwość korzystania ze wsparcia finansowego pochodzącego ze środków publicznych
(w przypadku grupy producentów rolnych są to określone ulgi podatkowe przewidziane m.in. w przepisach ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1445, z późn. zm.) oraz ustawy
z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm.)),
a także pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020,
w szczególności w ramach działania „Tworzenie grup producentów i organizacji producentów”, natomiast w przypadku uznanej organizacji producentów owoców i warzyw jest to możliwość współfinansowania działań ujętych w zatwierdzonym programie operacyjnym). W tym kontekście przedstawiona propozycja podniesienia minimalnej liczby założycieli oraz minimalnej liczby członków spółdzielni ma również na celu eliminację tworzenia sztucznych warunków do uzyskania ww. statusu, a tym samym zapobieżenie tworzenia sztucznych podmiotów w cyklu produkcyjnym i sprzedażowym powstających jedynie w celu uzyskania nieuprawnionych korzyści finansowych.
W ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. proponuje się zmiany polegające w szczególności na:
- przypisaniu dyrektorowi OR ARiMR kompetencji w zakresie m.in. uznawania, cofania uznania oraz wpisu do rejestru międzybranżowych organizacji producentów działających na rynkach owoców i warzyw,
- uspójnieniu nazewnictwa stosowanego w odniesieniu do międzynarodowych organizacji producentów owoców i warzyw – obecnie obowiązujące przepisy zmienianej ustawy przewidują w odniesieniu dla tego rodzaju podmiotów nazwę „ponadnarodowe organizacje producentów”, podczas gdy w polskojęzycznej wersji rozporządzenia 1308/2013, używa się nazwy międzynarodowe organizacje producentów,
- wprowadzeniu kar mających zastosowanie w przypadkach, w których organizacja producentów owoców i warzyw lub zrzeszenie organizacji producentów owoców i warzyw utrudniają lub uniemożliwiają przeprowadzenie kontroli na miejscu w zakresie spełniania warunków takiego uznania, a także innych zobowiązań (np. warunkujących uzyskanie pomocy finansowej z tytułu realizacji programu operacyjnego); kary takie mogłyby polegać na zwrocie otrzymanej pomocy powiększonej o odsetki, ale także na wycofaniu uznania takiego podmiotu za organizację producentów owoców i warzyw lub zrzeszenie organizacji producentów owoców i warzyw,
- zmianie organu, do którego kompetencji należy prowadzenie rejestru wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw, uznanych organizacji producentów owoców i warzyw, zrzeszeń organizacji producentów owoców i warzyw, a także międzynarodowych organizacji producentów owoców i warzyw i zrzeszeń międzynarodowych organizacji producentów owoców i warzyw; w rezultacie zadanie takie przypisane zostałoby dyrektorowi OR ARiMR, właściwemu ze względu na siedzibę wnioskodawcy, podobnie jak obecnie ma to miejsce w odniesieniu do podmiotów o podobnym charakterze, funkcjonujących na rynkach innych produktów rolnych niż owoce i warzywa,
- wprowadzeniu wobec organizacji producentów owoców i warzyw realizujących programy operacyjne takich samych zasad i standardów w zakresie konkurencyjnego wyboru wykonawców działań i inwestycji przewidzianych w tych programach, jakie mają zastosowanie w przypadku beneficjentów pomocy udzielanej w ramach PROW na lata 2014-2020,
- zmian mających na celu zapewnienie prawidłowego przyznawania organizacjom producentów owoców i warzyw zwiększonej pomocy finansowej, polegające m.in. na: nadaniu Prezesowi ARiMR kompetencji w zakresie corocznego weryfikowania czy spełniony jest warunek udzielania zwiększonej pomocy (udział wartości produkcji owoców i warzyw skierowanej w Polsce na rynek za pośrednictwem organizacji producentów owoców i warzyw stanowi mniej niż 20% łącznej wartości produkcji owoców i warzyw w Polsce) oraz wprowadzeniu zasady, że w decyzjach, na podstawie których dyrektor OR ARiMR udziela zwiększonej pomocy finansowej, „zwiększenie” to jest stosownie wyodrębnione,
- nadaniu dyrektorowi OR ARiMR kompetencji w zakresie wydawania decyzji o wyłączeniu organizacji producentów owoców i warzyw lub zrzeszenia organizacji producentów owoców i warzyw z uznania w kolejnym roku, w związku z popełnieniem oszustwa,
- przyjęciu sposobu określania wysokości wsparcia za operacje wycofania z rynku owoców i warzyw, realizowanego jako jeden ze środków zapobiegania kryzysom oraz zarządzania kryzysowego,
- wprowadzeniu odpowiednich zabezpieczeń finansowych dotyczących wykonania przez organizacje producentów owoców i warzyw zobowiązań wieloletnich podjętych w realizowanych przez nie programach operacyjnych, polegających na wystawieniu przez takie organizacje weksla niezupełnego (in blanco), załączanego do wniosku o wydanie decyzji w sprawie przyznania pomocy finansowej, za pomocą którego ARiMR będzie mogła skutecznie dochodzić ewentualnych roszczeń w przypadku niespełnienia przez beneficjentów pomocy warunków kwalifikowalności inwestycji i wydatków dokonanych w ramach programu operacyjnego,
- wydłużeniu terminów, w których ARiMR rozpatruje wnioski organizacji producentów owoców i warzyw o wydanie decyzji w sprawie przyznania pomocy finansowej,
- doprecyzowaniu przepisów dotyczących obowiązku prowadzenia rachunkowości z wykorzystaniem stosownych kont analitycznych, w celu zapewnienia możliwości ustalenia wartości produktów sprzedanych pochodzących od członków organizacji producentów owoców i warzyw,
- wprowadzeniu sankcji w związku z wykorzystaniem przez organizację producentów owoców i warzyw środków finansowych zgromadzonych na funduszu operacyjnym, w sposób niezgodny z przeznaczeniem, wynoszącej 5% kwoty pomocy finansowej udzielonej danej organizacji za dany rok,
- przypisaniu dyrektorowi OR ARiMR kompetencji w zakresie wydawania decyzji m.in. w sprawie uznania określonych podmiotów za jednostki charytatywne lub organizacyjne, uprawnione do bezpłatnej dystrybucji owoców i warzyw objętych operacjami wycofania z rynku przeprowadzonymi przez organizacje producentów owoców i warzyw,
- wprowadzeniu obowiązku załączania do informacji o zmianie składu członkowskiego organizacji producentów owoców i warzyw lub zrzeszenia organizacji producentów owoców i warzyw dokumentów potwierdzających zaistnienie takich zmian.

Organ odpowiedzialny za opracowanie projektuMRiRW
Osoba odpowiedzialna za opracowanie projektuTadeusz Romańczuk Sekretarz Stanu
Organ odpowiedzialny za przedłożenie projektu RMMRiRW
Planowany termin przyjęcia projektu przez RMIII kwartał 2019 r.
Informacja o rezygnacji z prac nad projektem (z podaniem przyczyny)-

Opcje strony

Data modyfikacji : 11.07.2019
do góry